Lexical Definition
λυπέω lypéō (loo-peh'-o) to grieve G:V
from λύπη
cause grief, grieve, be in heaviness, (be) sorrow(-ful), be (make) sorry.
- to distress
- reflexively or passively, to be sad
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| ἐλύπησεν | grieved | 2Cor.7.8 |
| ἐλύπησα | I have grieved | 2Cor.7.8 |
| ἐλυπήθητε | you were grieved | 2Cor.7.9 • 2Cor.7.9 • 2Cor.7.9 |
| ἐλυπήθησαν | they were grieved | Matt.17.23 • Matt.18.31 |
| ἐλυπήθη | Was grieved | John.21.17 |
| λυπῶ | grieve | 2Cor.2.2 |
| λυπῆσθε | you may be grieved | 1Thess.4.13 |
| λυπούντέσ | grieving | LXX.Jer.15.18 |
| λυπούμενοσ | being grieved | 2Cor.2.2 |
| fretting | LXX.Esth.6.12 | |
| grieving | Matt.19.22 • Mark.10.22 | |
| λυπούμενοι | being grieved | Matt.26.22 |
| being sorrowful | 2Cor.6.10 | |
| λυπηθῆτε | you may be grieved | 2Cor.2.4 |
| λυπηθῆναι | to have been grieved | 2Cor.7.11 |
| λυπηθεὶσ | being grieved | Matt.14.9 |
| λυπηθήσονται | shall be fretful | LXX.Isa.19.10 |
| λυπηθήση | you shall not fret | LXX.Deut.15.10 |
| λυπηθήσεσθε | will be grieved | John.16.20 |
| you shall be fretting | LXX.Isa.8.21 | |
| λυπηθέντεσ | having been put to grief | 1Pet.1.6 |
| λυπεῖτε | do grieve | Eph.4.30 |
| λυπεῖται | is grieved | Rom.14.15 |
| λυπεῖσθαι | to be grieved | Mark.14.19 |
| to be sorrowful | Matt.26.37 | |
| λυπείται | frets | LXX.2Sam.19.2 • LXX.Lam.1.22 |
| λυπείσθε | fret | LXX.Gen.45.5 • LXX.Isa.15.2 |
| λυπεί | distresses | LXX.Prov.25.20 |
| λυπήθητε | fret | LXX.Isa.32.11 |
| λελύπησαι | grieved | LXX.Jonah.4.4 • LXX.Jonah.4.9 |
| λελύπημαι | grieved | LXX.Jonah.4.9 |
| λελύπηκεν | has caused grief | 2Cor.2.5 |
| has he grieved | 2Cor.2.5 | |
| ελύπησε | Cain fretted | LXX.Gen.4.5 |
| ελύπησα | I fretted | LXX.Job.31.39 |
| I grieved | LXX.Isa.57.17 | |
| ελύπεισ | you caused me to fret | LXX.Ezek.16.43 |
| ελυπήθησαν | fretted | LXX.Esth.2.21 |
| they were grieved | LXX.Neh.2.10 | |
| ελυπήθην | I fretted | LXX.Neh.5.6 |
| I was fretted | LXX.Ps.55.2 | |
| I was grieved | LXX.Isa.57.17 | |
| ελυπήθη | Jonah was grieved | LXX.Jonah.4.1 |
| fretted | LXX.2Kgs.13.19 • LXX.Esth.1.12 • LXX.Dan.6.14 |
Abbott-Smith
λυπέω, -ῶ (< λύπη), [in LXX for חרה, etc.;]
to distress, grieve, cause pain or grief: c. acc. pers., II Co 2:2, 5 7:8; pass., Mt 14:9 17:23 18:31 19:22 26:22, Mk 10:22 14:19, Jo 16:20 21:17, Ro 14:15, II Co 2:4, I Th 4:13, I Pe 1:6; λ. καὶ ἀδημονεῖν, Mt 26:37; opp. to χαίρειν, II Co 6:10; κατὰ θεόν, II Co 7:9, 11; τ. πνεῦμα τ. ἅγιον, Eph 4:30 (cf. συν-λνπέω).†
SYN.: v.s. θρηνέω.
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Matthew | 14:9 · 17:23 · 18:31 · 19:22 · 26:22 · 26:37 |
| Mark | 10:22 · 14:19 |
| John | 16:20 · 21:17 |
| Romans | 14:15 |
| 2 Corinthians | 2:2 · 2:4 · 2:5 · 6:10 · 7:8 · 7:9 · 7:11 |
| Ephesians | 4:30 |
| 1 Thessalonians | 4:13 |
| 1 Peter | 1:6 |
Liddell-Scott-Jones
λυπέω-έω,
(λύπη) grieve, vex, whether in body or mind, τινα [Refs 8th c.BC+]; opposed to εὐφραίνειν, [Refs 5th c.BC+]; [ὁ θώραξ] λυπεῖ distresses by its weight, [Refs 5th c.BC+]: c.neuter adjective, λυπεῖν μηδὲν αὑτόν [Refs 5th c.BC+]: with participle, ἐλύπει αὐτὸν ἡ χώρα πορθουμένη [Refs 5th c.BC+]; οὐδὲν ἐλύπησεν [αὐτό], ὥστε μή.. does no harm.., [Refs 5th c.BC+]; οὐδένα λυπήσας or -ασα, as formula in epitaphs, [Refs]
__2 absolutely, cause pain or grief, ἄγαν γε λυπεῖς [Refs 5th c.BC+]
__3 in historical writers, of cavalry and light troops, harass, annoy an army by constant attacks, [Refs 5th c.BC+]
__II passive with future middle [Refs 5th c.BC+], to be grieved, distressed, λυπεῖσθαι φρένα [Refs 6th c.BC+]; μήτε λυπέο μήτε.. be not distressed, [Refs 5th c.BC+]: also with accusative of things, grieve about a thing, [Refs 5th c.BC+]: with participle, λυπῇ.. ἐστερημένη [Refs 5th c.BC+]: absolutely, feel pain, [Refs 5th c.BC+]