Lexical Definition
ἁμάρτημα hamártēma (ham-ar'-tay-mah) sin G:N-N
from ἁμαρτάνω
sin.
- a sin (properly concrete)
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| ἁμαρτημάτων | sins | Rom.3.25 |
| ἁμαρτήματοσ | sin | Mark.3.29 |
| ἁμαρτήματα | sins | Mark.3.28 • Mark.4.12 |
| ἁμάρτημα | sin | 1Cor.6.18 |
| αμαρτημάτων | of my sins | LXX.Lam.1.22 |
| αμαρτήματοσ | of his sin | LXX.Lev.4.29 |
| αμαρτήματα | her sins | LXX.Isa.40.2 |
| our sins | LXX.Jer.14.20 | |
| sins | LXX.Exod.28.38 • LXX.Ezek.18.10 • LXX.Hos.10.8 | |
| their sins | LXX.Num.18.23 • LXX.Deut.9.27 • LXX.Isa.58.1 | |
| your sins | LXX.Josh.24.19 • LXX.Isa.59.2 | |
| αμάρτημα | sin | LXX.Num.1.53 • LXX.Deut.19.15 • LXX.Deut.22.26 • LXX.Josh.22.17 |
| αμάρτημά | my sin | LXX.Gen.31.36 • LXX.1Sam.15.25 |
| your sin | LXX.2Sam.12.13 |
Abbott-Smith
ἁμάρτημα, -τος, τό (< ἁμαρτεῖν, v. supr.), [in LXX for חַטָּאָה, עָוֺן etc.;]
an act of disobedience to divine law (Lft., Notes, 273), a sinful deed, a sin: Mk 3:28, 29, Ro 3:25, I Co 6:18, II Pe 1:9, WH, mg.; αἰώνιων ἁ. (DCG, i, 788a), Mk 3:29 (for exx. from π., v. MM, VGT, s.v.).†
SYN.: ἀγνόημα, ἁμαρτία, ἀνομία, ἀσέβεια, ἥττημα, παράβασις, παρακοή, παρανομία, παράπτωμα (v. Cremer, 100; Tr., Syn., § lxvi; DB, iv, 532; DCG, i, 788a; Westc, Eph., 165 f.)
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Mark | 3:19 · 3:28 · 3:29 |
| Romans | 3:25 |
| 1 Corinthians | 6:18 |
| 2 Peter | 1:9 |
Liddell-Scott-Jones
ἁμάρτημα-ημα, ατος, τό,
failure, fault, [Refs 5th c.BC+]; frequently in Attic dialect Prose, [Refs 5th c.BC+]; midway between ἀδίκημα and ἀτύχημα, [Refs 4th c.BC+]; sinful action, opposed to κατόρθωμα, [Refs 5th c.BC+]