Lexical Definition

‎מְהוּמָה‎ mᵉhûwmâh (meh-hoo-maw') tumult H:N-F
from ‎הוּם‎

destruction, discomfiture, trouble, tumult, vexation, vexed.

1) tumult, confusion, disquietude, discomfiture, destruction, trouble, vexed, vexation
1a) tumult, confusion, disturbance, turmoil, disquietude, panic
1b) discomfiture

See Greek: ἀπώλεια · ἔκστασις · θαυμαστός · θόρυβος · σύγχυσις · ταραχή · τάραχος

Usage: 10 forms in 12 verses
Form Translated As     In Verse(s)
מְהוּמֹ֤ת disturbances Amos.3.9
מְהוּמֹ֣ת disturbances 2Chr.15.5
מְהוּמָה֙ panic 1Sam.5.9
מְהוּמָ֨ה consternation Isa.22.5
מְהוּמָ֣ה confusion Deut.7.23
מְהוּמָ֖ה confusion Ezek.7.7
panic 1Sam.14.20
מְהֽוּמַת a panic of Zech.14.13
panic of 1Sam.5.11
וּמְה֥וּמָה and turmoil Prov.15.16
הַמְּהוּמָה֙ confusion Deut.28.20
הַמְּהוּמָֽה turmoil Ezek.22.5

Brown-Driver-Briggs

‎מְהוּמָה‎ noun feminine tumult, confusion, disquietde, discomfiture — absolute ‎׳‎‎מ‎ Deut 7:23 + 7 t.; construct ‎מְהוּמַת‎ 1Sam 5:11; Ezek 22:5 plural absolute ‎מְהוּמוֺת‎ 2Chr 15:5, ‎מְהוּמֹת‎ Amos 3:9

1. tumult, confusion Amos 3:9 (|| ‎עֲשׁוּקִים‎ oppression), disturbance, turmoil (opposed to peace) 2Chr 15:5 (|| verb ‎המם‎ v2Chr 15:6), compare Ezek 22:5 disquietude (of mind) Prov 15:16 especially tumult & confusion, panic, as due to divine judgment ‎׳‎‎מְהוּמַתיֿ‎ Zech 14:13 compare Ezek 7:7 also 1Sam 5:9 and ‎מְהוּמַת מָוֶת‎ v1Sam 5:11.

2. discomfiture, (due to ‎׳‎‎י‎) in war 1Sam 14:20 (compare v1Sam 14:15 v1Sam 14:22); Deut 7:23 (accusative of congnate meaning with verb with ‎הום‎ q. v.), Deut 28:20 (|| ‎מְאֵרָה‎, ‎מִגְעֶרֶת‎); compare ‎׳‎‎יוֺם מ‎ 1Sam 22:5 (|| ‎מְבוּסָה‎, ‎מְבוּכָה‎) a day of discomfiture & down-treading & confusion.

Brown-Driver-Briggs References

Book Refs
Deuteronomy 7:23 · 28:20
1 Samuel 5:9 · 5:11 · 14:15 · 14:20 · 14:22 · 22:5
2 Chronicles 15:5 · 15:6
Proverbs 15:16
Ezekiel 7:7 · 22:5
Amos 3:9
Zechariah 14:13