Lexical Definition
καύχημα kaúchēma (kow'-khay-mah) pride G:N-N
from καυχάομαι
boasting, (whereof) to glory (of), glorying, rejoice(-ing).
- a boast (properly, the object
- by implication, the act) in a good or a bad sense
Usage: 3 forms in 25 verses
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| καύχημα | a boast | Phil.2.16 |
| a boasting | LXX.Deut.26.19 • LXX.Jer.13.11 | |
| boast | LXX.Ps.89.17 • Heb.3.6 | |
| boasting | LXX.1Chr.16.27 • LXX.Prov.11.7 • LXX.Prov.17.6 • LXX.Jer.51.41 • LXX.Zeph.3.19 • LXX.Zeph.3.20 • 1Cor.5.6 • 1Cor.9.16 • 2Cor.1.14 • 2Cor.9.3 • Phil.1.26 | |
| ground of boasting | Rom.4.2 • Gal.6.4 | |
| his boasting | LXX.Prov.19.11 | |
| their boasting | LXX.Zech.12.7 | |
| καύχημά | boasting | 1Cor.9.15 |
| my boasting | LXX.Jer.17.14 | |
| of your boasting | LXX.Deut.33.29 | |
| your boasting | LXX.Deut.10.21 | |
| καυχήματοσ | of boasting | 2Cor.5.12 |
Abbott-Smith
καύχημα, -τος, τό (< καυχάομαι), [in LXX chiefly for תְּהִלָּה, תִּפְאֶרֶה;]
1. a boast (Pind.): II Co 5:12 9:3 (Thayer, s.v.; e. contra, 2, Ellic., Lft., on Ga 6:4; Lft., Notes, 204, 277).
2. ground or matter of glorying: Ro 4:2, I Co 5:6 9:15, 16, II Co 1:14, Ga 6:4, Phl 1:26 2:16, He 3:6 (cf. καύχησις).†
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Romans | 4:2 |
| 1 Corinthians | 5:6 · 9:15 · 9:16 |
| 2 Corinthians | 1:14 · 5:12 · 9:3 |
| Galatians | 6:4 |
| Philippians | 1:26 · 2:16 |
| Hebrews | 3:6 |
Liddell-Scott-Jones
καύχημα-ημα,
Doric dialect καύχημα-ᾱμα, ατος, τό, a boast, vaunt, [Refs 5th c.BC+]
__2 subject of boasting, [NT+2nd c.AD+]
LSJ Scripture Refs: Rom.4.2