Lexical Definition
γεωργός geōrgós (gheh-ore-gos') farmer G:N-M
from γῆ and the base of ἔργον
husbandman.
- a land-worker, i.e. farmer
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| γεωργῶν | farmers | Mark.12.2 |
| γεωργὸσ | farmer | Jas.5.7 |
| γεωργὸν | farmer | 2Tim.2.6 |
| γεωργώ | with farmer | LXX.Jer.31.24 |
| γεωργόσ | farmer | LXX.Gen.9.20 • LXX.Amos.5.16 |
| for farming | LXX.Gen.49.15 | |
| vinedresser | John.15.1 | |
| γεωργόν | farmer | LXX.Jer.51.23 |
| γεωργοῖσ | farmers | Matt.21.40 • Matt.21.41 |
| to farmers | Matt.21.33 • Mark.12.1 • Luke.20.9 | |
| γεωργοὺσ | farmers | Matt.21.34 • Mark.12.2 • Mark.12.9 • Luke.20.10 • Luke.20.16 |
| γεωργοὶ | farmers | Matt.21.35 • Mark.12.7 • Luke.20.14 |
| the farmers | Matt.21.38 • Luke.20.10 | |
| γεωργούσ | farmers | LXX.2Kgs.25.12 • LXX.Jer.52.16 |
| γεωργοί | farmers | LXX.2Chr.26.10 • LXX.Jer.14.4 • LXX.Joel.1.11 |
Abbott-Smith
γεωργός, -οῦ, ὁ (< γῆ, ἔργω = ἔρδω, to do), [in LXX for אִכָּר, etc.;]
1. a husbandman: II Ti 2:6, Ja 5:7.
2. a vine-dresser (cf. ἀμπελουργός, Lk 13:7): Mt 21:33-35, 38, 40, 41, Mk 12:1, 2, 7, 9, Lk 20:9, 10, 14, 16, Jo 15:1.†
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Matthew | 21:33 · 21:38 · 21:40 · 21:41 |
| Mark | 12:1 · 12:2 · 12:7 · 12:9 |
| Luke | 13:7 · 20:9 · 20:10 · 20:14 · 20:16 |
| John | 15:1 |
| 2 Timothy | 2:6 |
| James | 5:7 |
Liddell-Scott-Jones
γεωργός-ός, όν,
(γῆ, ἔργον) tilling the ground, βοίδιον [Refs 5th c.BC+]; fertilizing, Νεῖλος [Refs 4th c.AD+] —as substantive, γεωργόςός, ὁ, husbandman, [Refs 5th c.BC+]; οἱ γ., opposed to οἱ μισθαρνοῦντες, [Refs 4th c.BC+]; but γ., opposed to ὁ δεσπότης τοῦ χωρίου, [Refs]; so of vine-dressers, gardeners, etc., [Refs 5th c.BC+]; γ. ὄχλος the peasantry, [Refs 1st c.BC+]; γ. βίος probably in [Refs 5th c.BC+]