Lexical Definition

‎אֱנָשׁ‎ ʼĕnâsh (en-awsh') man A:N-M
(Aramaic) or אֱנַשׁ ʼĕnash (enash'); (Aramaic), corresponding to ‎אֱנוֹשׁ‎

man, [phrase] whosoever.

1) man, human being
2) mankind (collective)

Usage: 18 forms in 25 verses
Form Translated As     In Verse(s)
כֶּאֱנָ֣שׁ like a human Dan.7.4
וֶֽאֱנָ֜שׁ and person Dan.6.7 • Dan.6.12
אֲנָשׁ֙ a person Dan.2.10
אֲנָשָׁא֩ humankind Dan.4.32
אֲנָשָׁא֙ humankind Dan.7.8
אֲנָשָׁ֨א humankind Dan.5.21
אֲנָשָׁ֣א human the Dan.4.16
humankind Dan.4.33
אֲנָשָׁ֡א humankind Dan.4.25
אֲנָשָׁ֗א human the Dan.4.17
אֲנָשָׁ֔א humankind Dan.2.43 • Dan.4.25 • Dan.4.32 • Dan.5.21
אֲנָשִׁ֖ים humankind Dan.4.17
אֲ֠נָשָׁא humankind Dan.2.38
אֱנָ֥שׁ man of Ezra.4.11
אֱנָ֡שׁ person Dan.3.10 • Dan.6.12
אֱנָ֗שׁ person Ezra.6.11
אֱנָ֖שׁ a human Dan.7.4
man Dan.7.13
אֱנָ֔שׁ a human Dan.5.5
אֱ֠נָשׁ person Dan.5.7

Extended Information

Aramaic of: אֱנוֹשׁ

Brown-Driver-Briggs

‎אֱנָשׁ‎ noun masculine man, mankind; — absolute ‎׳‎‎א‎ Dan 2:10 +; emphatic ‎אֲנָשָׁא‎ vDan 2:38 +, so Qr Dan 4:13*; Dan 4:14* ( > Kt ‎אנושׁא‎ K§ 57f); so Nabataean ‎אנוש‎ often Lzb222 Cooke219 SAC22): plural ‎אֲנָשָׁים‎ Dan 4:14* (Hebraism, M53* proposes ‎אֲנָשָׁא‎); —

1. man, human being, Dan 2:10; Dan 3:10; Dan 4:13*; Dan 5:5; Dan 5:7 (twice in verse); Dan 6:13* (twice in verse); Dan 7:4 (twice in verse); Dan 7:8; Ezra 6:11 so ‎בַּראֱֿנָשׁ‎ Dan 7:13 a son of man, human being (see especially DrDan 102 DB SON OF MAN).

2. collective men, people, Ezra 4:11; Dan 4:14*a; Dan 4:22* (twice in verse); Dan 4:29* (twice in verse); Dan 4:30*; Dan 5:21, compare plural Dan 4:14* ‎׳‎‎ןְרַע א‎ Dan 2:43 i.e. human offspring; ‎בְּנֵי אֲנָשָׁא‎ sons of men, = men, Dan 2:38; Dan 5:21.

Brown-Driver-Briggs References

Book Refs
Ezra 4:11 · 6:11
Daniel 2:10 · 2:38 · 2:43 · 3:10 · 4:13* · 4:14* · 4:22* · 4:29* · 4:30* · 5:5 · 5:7 · 5:21 · 6:13* · 7:4 · 7:8 · 7:13