Lexical Definition

‎אֱנָשׁ‎ ʼĕnâsh (en-awsh') man A:N-M
(Aramaic) or אֱנַשׁ ʼĕnash (enash'); (Aramaic), corresponding to ‎אֱנוֹשׁ‎

man, [phrase] whosoever.

1) man, human being
2) mankind (collective)

Usage: 18 forms in 25 verses
Form Translated As     In Verse(s)
כֶּאֱנָ֣שׁ like a human Dan.7.4
וֶֽאֱנָ֜שׁ and person Dan.6.7Dan.6.12
אֲנָשׁ֙ a person Dan.2.10
אֲנָשָׁא֩ humankind Dan.4.32
אֲנָשָׁא֙ humankind Dan.7.8
אֲנָשָׁ֨א humankind Dan.5.21
אֲנָשָׁ֣א human the Dan.4.16
humankind Dan.4.33
אֲנָשָׁ֡א humankind Dan.4.25
אֲנָשָׁ֗א human the Dan.4.17
אֲנָשָׁ֔א humankind Dan.2.43Dan.4.25Dan.4.32Dan.5.21
אֲנָשִׁ֖ים humankind Dan.4.17
אֲ֠נָשָׁא humankind Dan.2.38
אֱנָ֥שׁ man of Ezra.4.11
אֱנָ֡שׁ person Dan.3.10Dan.6.12
אֱנָ֗שׁ person Ezra.6.11
אֱנָ֖שׁ a human Dan.7.4
man Dan.7.13
אֱנָ֔שׁ a human Dan.5.5
אֱ֠נָשׁ person Dan.5.7

Extended Information

Aramaic of: אֱנוֹשׁ

Brown-Driver-Briggs

‎אֱנָשׁ‎ noun masculine man, mankind; — absolute ‎׳‎‎א‎ Dan 2:10 +; emphatic ‎אֲנָשָׁא‎ vDan 2:38 +, so Qr Dan 4:13*; Dan 4:14* ( > Kt ‎אנושׁא‎ K§ 57f); so Nabataean ‎אנוש‎ often Lzb222 Cooke219 SAC22): plural ‎אֲנָשָׁים‎ Dan 4:14* (Hebraism, M53* proposes ‎אֲנָשָׁא‎); —

1. man, human being, Dan 2:10; Dan 3:10; Dan 4:13*; Dan 5:5; Dan 5:7 (twice in verse); Dan 6:13* (twice in verse); Dan 7:4 (twice in verse); Dan 7:8; Ezra 6:11 so ‎בַּראֱֿנָשׁ‎ Dan 7:13 a son of man, human being (see especially DrDan 102 DB SON OF MAN).

2. collective men, people, Ezra 4:11; Dan 4:14*a; Dan 4:22* (twice in verse); Dan 4:29* (twice in verse); Dan 4:30*; Dan 5:21, compare plural Dan 4:14* ‎׳‎‎ןְרַע א‎ Dan 2:43 i.e. human offspring; ‎בְּנֵי אֲנָשָׁא‎ sons of men, = men, Dan 2:38; Dan 5:21.

Brown-Driver-Briggs References

Book Refs
Ezra 4:11 · 6:11
Daniel 2:10 · 2:38 · 2:43 · 3:10 · 4:13* · 4:14* · 4:22* · 4:29* · 4:30* · 5:5 · 5:7 · 5:21 · 6:13* · 7:4 · 7:8 · 7:13