Lexical Definition
διαφθορά diaphthorá (dee-af-thor-ah') decay G:N-F
from διαφθείρω
corruption.
- decay
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| διαφθορών | their corruptions | LXX.Ps.107.20 |
| διαφθοραίσ | our corruptions | LXX.Lam.4.20 |
| διαφθοράσ | corruption | LXX.Ezek.21.31 |
| of corruption | LXX.Ps.55.23 | |
| their ruin | LXX.Jer.13.14 | |
| διαφθοράν | corruption | LXX.Job.33.28 • LXX.Ps.16.10 • LXX.Ps.30.9 • LXX.Prov.28.10 • LXX.Jer.15.3 • LXX.Dan.10.8 |
| decay | Acts.2.27 • Acts.2.31 • Acts.13.34 • Acts.13.36 • Acts.13.37 | |
| decay’ | Acts.13.35 | |
| hurt | LXX.2Chr.20.23 • LXX.Isa.51.14 | |
| of corruption | LXX.Ps.35.7 | |
| διαφθορά | In your corruption | LXX.Hos.13.9 |
| corruption | LXX.Ps.9.15 • LXX.Hos.11.4 | |
| for her hurt | LXX.Jer.51.8 | |
| hurt | LXX.Dan.6.23 | |
| no corruption | LXX.Dan.3.25 | |
| their corruption | LXX.Ezek.19.4 • LXX.Ezek.19.8 |
Abbott-Smith
δια-φθορά, -ᾶς, ἡ (< διαφθείρω), [in LXX chiefly for שׁחת, and cogn. forms ;]
1. destruction.
2. corruption (physical or moral): of the grave, Ac 2:27 (LXX), Ac 2:31 13:34-37.†
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Acts | 2:27 · 2:31 · 13:34 |
Liddell-Scott-Jones
διαφθορά-ά,
Ionic dialect διαφθοράή, ἡ, (διαφθείρω) destruction, ruin, ἐπὶ -φθορᾷ τῆς πόλεως [διαφθοράῇ 5th c.BC: Herodotus Historicus 4.164; μέχρι διαφθοράᾶς 5th-6th c.BC: Plato Philosophus “Menexenus” 242d: \_plural\_, 5th c.BC: Sophocles Tragicus “Oedipus Tyrannus” 573, etc. ">Refs 5th c.BC+]
__2 destruction, blight, of things, ὀμμάτων διαφθοράαί [διαφθοράὰ μορφῆς 4th-5th c.BC: Aeschylus Tragicus “Prometheus Vinctus” 643. ">Refs 4th c.BC+]
__3 in moral sense, corruption, seduction, νέων [Refs 5th c.BC+]
__4 miscarriage, abortion, [Refs 5th c.BC+], Melanges Holleaux [Refs 2nd c.BC+]
__5 stomachic disorder, [Refs 2nd c.AD+]
__II concrete, ἰχθύσιν δ. a prey for fishes, of a corpse, [Refs 5th c.BC+]