Lexical Definition

‎Ἰουδαϊκός‎ Ioudaïkós (ee-oo-dah-ee-kos') Jewish N:A--PG
from ‎Ἰουδαῖος‎

Jewish.

Usage: 2 forms in 17 verses
Form Translated As     In Verse(s)
Ἰουδαϊκοῖσ to Jewish Titus.1.14
Ιουδαία Judea LXX.1Sam.23.3 • LXX.2Chr.1.15 • LXX.2Chr.11.5 • LXX.2Chr.17.19 • LXX.2Chr.36.23 • LXX.Ezra.1.2 • LXX.Ezra.1.3 • LXX.Neh.6.7 • LXX.Ps.76.1 • LXX.Isa.3.8 • LXX.Isa.37.31 • LXX.Jer.7.2 • LXX.Jer.17.20 • LXX.Joel.3.20 • LXX.Zech.12.2
Judea mourned LXX.Jer.14.2

Abbott-Smith

† Ἰουδαϊκός, ή, -όν, [in LXX: II Mac 8:11 V, 13:21*;]
Jewish: Tit 1:14.†

Abbott-Smith References

Book Refs
Titus 1:14

Liddell-Scott-Jones

group of: יְהוּדִי

Included with: Ἰουδαϊκός, ὁ,

a Jewish man: Ἰουδαία, a Jewish woman; ἡ Ἰουδαία (i.e. γῆ) “Judaea”: —Ἰουδα-ϊκός, ή, όν, “Jewish”, [LXX] adverb -κῶς [NT+1st c.AD+]

LSJ Scripture Refs: Gal.2.14