Lexical Definition
δηνάριον dēnárion (day-nar'-ee-on) denarius G:N-N
of Latin origin
pence, penny(-worth).
- a denarius (or ten asses)
Usage: 4 forms in 16 verses
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| δηναρίων | denarii | Mark.6.37 • Mark.14.5 • John.12.5 |
| denarii worth | John.6.7 | |
| δηναρίου | a denarius | Matt.20.2 |
| for a denarius | Matt.20.13 • Rev.6.6 • Rev.6.6 | |
| δηνάριον | a denarius | Matt.20.9 • Matt.20.10 • Matt.22.19 • Mark.12.15 • Luke.20.24 |
| δηνάρια | denarii | Matt.18.28 • Luke.7.41 • Luke.10.35 |
Abbott-Smith
*† δηνάριον, -ου, τό
the Lat. denarius, a Roman coin, nearly equal to the δραχμή, q.v.: Mt 18:28 20:2, 9, 13 22:19, Mk 6:37 12:15 14:5, Lk 7:41 10:35 20:24, Jo 6:7 12:5, Re 6:6; τὸ ἀνὰ δ., Mt 20:10.†
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Matthew | 18:28 · 20:2 · 20:9 · 20:10 · 20:13 · 22:19 |
| Mark | 6:37 · 12:15 · 14:5 |
| Luke | 7:41 · 10:35 · 20:24 |
| John | 6:7 · 12:5 |
| Revelation | 6:6 |
Liddell-Scott-Jones
δηνάριον, τό,
= Latin denarius (usually represented by δραχμή (which see)), [Refs 2nd c.AD+]; = one tetradrachm, [Refs 4th c.AD+]