Lexical Definition

‎δουλόω‎ doulóō (doo-lo'-o) to enslave G:V
from ‎δοῦλος‎

bring into (be under) bondage, X given, become (make) servant.

Usage: 9 forms in 11 verses
Form Translated As     In Verse(s)
ἐδούλωσα I became servant 1Cor.9.19
ἐδουλώθητε you have become slaves Rom.6.18
εδούλωσασ You were not enslaved LXX.Isa.43.23
δουλώσουσιν they will enslave LXX.Gen.15.13Acts.7.6
δουλωθέντεσ having become slaves Rom.6.22
δουλούται enslaved LXX.Prov.27.8
δεδούλωται has bee under bondage 1Cor.7.15
he has been enslaved 2Pet.2.19
δεδουλωμένοι held in bondage Gal.4.3
δεδουλωμένασ enslaved Titus.2.3

Abbott-Smith

δουλόω, -ῶ (< δοῦλος), [in LXX for עבד ;]
to enslave, bring into bondage: Ac 7:6 (LXX), II Pe 2:19; metaph., I Co 9:19; pass., seq. ἐν, ib. 7:15; τ. θεῷ, Ro 6:22; τ. δικαιοσύνῃ, Ro 6:18; οἴνῳ, Tit 2:3; ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τ. κόσμου, Ga 4:3 (Cremer, 217).†

Abbott-Smith References

Book Refs
Acts 7:6
Romans 6:18 · 6:22
1 Corinthians 7:15 · 9:19
Galatians 4:3
Titus 2:3
2 Peter 2:19

Liddell-Scott-Jones

δουλόω-όω,

enslave, [δουλόωοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν 4th-5th c.BC: Aeschylus Tragicus “Septem contra Thebas” 254, compare 5th c.BC: Sophocles Tragicus “Trachiniae” 467; δ. φρόνημα 5th c.BC: Thucydides Historicus 2.61 ">Refs 5th c.BC+]:—mostly in passive, to be enslaved, ὑπὸ Πέρσῃσι, ὑπὸ Ἁρπάγου, [Refs 5th c.BC+]; αἱ ψυχαὶ δεδούλωνται [δουλόωωμένοι τῇ γνώμῃ, τὴν γνώμην ἐδουλόωοῦντο, 5th c.BC: Thucydides Historicus 4.34, 7.71; ἐλεύθερος πᾶς ἑνὶ δεδούλωται, νόμῳ 4th-3rd c.BC: Menander Comicus 699, cf “Sam.” 280 ">Refs 5th c.BC+]:—middle (with perfect δεδουλόωῶσθαι [Refs 5th c.BC+], make subject to oneself, enslave, [δουλόωούμεθ᾽ ἄνδρα 5th c.BC: Euripides Tragicus “Supplices” 493; ἐπιθυμίαν 5th-6th c.BC: Plato Philosophus “Leges” 838d; τὸ ἑαυτοῦ θειότατον ὑπὸ τῷ ἀθεωτάτῳ.. δουλόωοῦται [prev. author] “R.” 589e. ">Refs 5th c.BC+]