Lexical Definition

‎δουλόω‎ doulóō (doo-lo'-o) to enslave G:V
from ‎δοῦλος‎

bring into (be under) bondage, X given, become (make) servant.

Usage: 9 forms in 11 verses
Form Translated As     In Verse(s)
ἐδούλωσα I became servant 1Cor.9.19
ἐδουλώθητε you have become slaves Rom.6.18
εδούλωσασ You were not enslaved LXX.Isa.43.23
δουλώσουσιν they will enslave LXX.Gen.15.13 • Acts.7.6
δουλωθέντεσ having become slaves Rom.6.22
δουλούται enslaved LXX.Prov.27.8
δεδούλωται has bee under bondage 1Cor.7.15
he has been enslaved 2Pet.2.19
δεδουλωμένοι held in bondage Gal.4.3
δεδουλωμένασ enslaved Titus.2.3

Abbott-Smith

δουλόω, -ῶ (< δοῦλος), [in LXX for עבד ;]
to enslave, bring into bondage: Ac 7:6 (LXX), II Pe 2:19; metaph., I Co 9:19; pass., seq. ἐν, ib. 7:15; τ. θεῷ, Ro 6:22; τ. δικαιοσύνῃ, Ro 6:18; οἴνῳ, Tit 2:3; ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τ. κόσμου, Ga 4:3 (Cremer, 217).†

Abbott-Smith References

Book Refs
Acts 7:6
Romans 6:18 · 6:22
1 Corinthians 7:15 · 9:19
Galatians 4:3
Titus 2:3
2 Peter 2:19

Liddell-Scott-Jones

δουλόω-όω,

enslave, [δουλόωοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν 4th-5th c.BC: Aeschylus Tragicus “Septem contra Thebas” 254, compare 5th c.BC: Sophocles Tragicus “Trachiniae” 467; δ. φρόνημα 5th c.BC: Thucydides Historicus 2.61 ">Refs 5th c.BC+]:—mostly in passive, to be enslaved, ὑπὸ Πέρσῃσι, ὑπὸ Ἁρπάγου, [Refs 5th c.BC+]; αἱ ψυχαὶ δεδούλωνται [δουλόωωμένοι τῇ γνώμῃ, τὴν γνώμην ἐδουλόωοῦντο, 5th c.BC: Thucydides Historicus 4.34, 7.71; ἐλεύθερος πᾶς ἑνὶ δεδούλωται, νόμῳ 4th-3rd c.BC: Menander Comicus 699, cf “Sam.” 280 ">Refs 5th c.BC+]:—middle (with perfect δεδουλόωῶσθαι [Refs 5th c.BC+], make subject to oneself, enslave, [δουλόωούμεθ᾽ ἄνδρα 5th c.BC: Euripides Tragicus “Supplices” 493; ἐπιθυμίαν 5th-6th c.BC: Plato Philosophus “Leges” 838d; τὸ ἑαυτοῦ θειότατον ὑπὸ τῷ ἀθεωτάτῳ.. δουλόωοῦται [prev. author] “R.” 589e. ">Refs 5th c.BC+]