Lexical Definition
δεσμωτήριον desmōtḗrion (des-mo-tay'-ree-on) prison G:N-N
from a derivative of δεσμόν (equivalent to δεσμέω)
prison.
- a place of bondage, i.e. a dungeon
Usage: 4 forms in 11 verses
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| δεσμωτηρίῳ | prison | Matt.11.2 |
| δεσμωτηρίω | jail | LXX.Gen.39.22 • LXX.Gen.40.5 |
| δεσμωτηρίου | jail | LXX.Gen.39.23 |
| of jail | LXX.Judg.16.25 | |
| prison house | Acts.16.26 | |
| δεσμωτήριον | a jail | LXX.Isa.24.22 |
| jail | LXX.Gen.39.22 • LXX.Gen.40.3 | |
| prison house | Acts.5.21 • Acts.5.23 |
Abbott-Smith
δεσμωτήριον, -ου, τό [in LXX for בֵּית הַסֹהַר (Ge), אָסִיר ;]
a prison: Mt 11:2, Ac 5:21, 23 16:26.†
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Matthew | 11:2 |
| Acts | 5:21 · 5:23 · 16:26 |
Liddell-Scott-Jones
δεσμωτήριον-ωτήριον, τό,
prison, [Refs 5th c.BC+]: plural, = Latin ergastula, [Refs 1st c.AD+]