Lexical Definition
אֵיבָה ʼêybâh (ay-baw') enmity H:N-F
from אָיַב
emnity, hatred.
- hostility
1) enmity, hatred
Usage: 5 forms in 5 verses
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| וְאֵיבָ֣ה | and enmity | Gen.3.15 |
| בְאֵיבָ֞ה | in enmity | Num.35.21 |
| אֵיבָ֖ה | enmity | Num.35.22 |
| אֵיבַ֥ת | enmity of | Ezek.25.15 |
| אֵיבַ֣ת | enmity of | Ezek.35.5 |
Brown-Driver-Briggs
אֵיבָה noun feminine enmity — ׳י Gen 3:15 + 2 t.; construct אֵיבַת Ezek 25:15; Ezek 35:5 — enmity, personal hostility, between men Num 35:21; Num 35:22 (P), between serpent & woman Gen 3:15 (J), between peoples אֵיבַת עוֺלָם Ezek 25:15; Ezek 35:5.
Brown-Driver-Briggs References
| Book | Refs |
|---|---|
| Genesis | 3:15 |
| Numbers | 35:21 · 35:22 |
| Ezekiel | 25:15 · 35:5 |