Lexical Definition
πατριάρχης patriárchēs (pat-ree-arkh'-ace) patriarch G:N-M
from πατριά and ἄρχω
patriarch.
- a progenitor ("patriarch")
Usage: 5 forms in 8 verses
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| πατριαρχών | patriarchs | LXX.2Chr.19.8 |
| πατριάρχου | patriarch | Acts.2.29 |
| πατριάρχησ | patriarch | Heb.7.4 |
| πατριάρχασ | patriarchs | LXX.2Chr.23.20 • Acts.7.8 |
| πατριάρχαι | patriarchs | LXX.1Chr.24.31 • LXX.1Chr.27.22 • Acts.7.9 |
Abbott-Smith
† πατριάρχης, -ου, ὁ (< πατριά, ἄρχω), [in LXX: I Ch 24:31 (אָב), II Ch 19:8 26:12 (הָאָבוֹת רֹאשׁ), I Ch 27:12 (שַׂר), II Ch 23:20 (שַׂר הַמֵּאוֹת), IV Mac 7:19 16:25*;]
a patriarch: Ac 2:29 7:8, 9, He 7:4.†
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| 1 Chronicles | 24:31 · 27:12 |
| 2 Chronicles | 19:8 · 23:20 · 26:12 |
| Acts | 2:29 · 7:8 · 7:9 |
| Hebrews | 7:4 |
Liddell-Scott-Jones
πατριάρχης-άρχης, ου, ὁ,
(πατριάρχης father or chief of a race, patriarch, [LXX+NT]
__II title borne by the Bishops of Rome, Constantinople, Jerusalem, Antioch, and Alexandria, [Refs 6th c.AD+]:— adjective πατριάρχης-αρχικός, ή, όν, of or belonging to him, θρόνος[Refs]
LSJ Scripture Refs: LXX.1Chr.27.22 ☩ Acts.2.29 ☩ Heb.7.4