Lexical Definition
קָלִי qâlîy (kaw-lee') roasted H:N-M
or קָלִיא qâlîyʼ (kaw-lee'); from קָלָה
parched corn.
- roasted ears of grain
1) parched grain, roasted grain
1a) a common food
Usage: 5 forms in 6 verses
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| קָלִ֔י | roasted grain | Ruth.2.14 • 1Sam.25.18 |
| וְקָלִֽי | and roasted grain | 2Sam.17.28 |
| וְקָלִ֨י | and roasted grain | Lev.23.14 |
| וְקָלִ֑י | and roasted grain | 2Sam.17.28 |
| הַקָּלִיא֙ | roasted grain | 1Sam.17.17 |
Brown-Driver-Briggs
קָלִי noun masculine1Sam 17:17 parched grain, a common food (RobBR ii.50 AnderlindZPV ix. 3); — absolute ׳ק 1Sam 25:18; 2Sam 17:28a + v2Sam 17:28b (but dittograph, strike out ᵐ5 ᵑ6 and Comm.), Lev 23:14 (P), Ruth 2:14 = קָלִיא 1Sam 17:17.
Brown-Driver-Briggs References
| Book | Refs |
|---|---|
| Leviticus | 23:14 |
| Ruth | 2:14 |
| 1 Samuel | 17:17 · 25:18 |
| 2 Samuel | 17:28 |