Lexical Definition
καταποντίζω katapontízō (kat-ap-on-tid'-zo) to sink G:V
from κατά and a derivative of the same as Πόντος
drown, sink.
- to plunge down, i.e. submerge
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| κατεπόντισεν | He sunk | LXX.Lam.2.5 |
| he sank | LXX.Exod.15.4 | |
| sunk | LXX.Ps.124.4 | |
| κατεπόντισε | he sunk | LXX.Lam.2.5 |
| sunk | LXX.Lam.2.2 | |
| κατεπόντισέ | sank | LXX.Ps.69.2 |
| καταπόντισον | Sink | LXX.Ps.55.9 |
| καταποντισθῇ | he may be sunk | Matt.18.6 |
| καταποντισάτω | sink | LXX.Ps.69.15 |
| καταποντιούσιν | shall sink | LXX.Eccl.10.12 |
| καταποντίζεσθαι | to sink | Matt.14.30 |
Abbott-Smith
κατα-πονίζω, [in LXX for טבע pu., Ex 15:4 A, בּלע pi., שׁטף, Ps 54 (55):9* 68 (69):2*, al.;]
to throw into the sea, sink or drown therein: Mt 14:30; pass., 18:6.†
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Exodus | 15:4 |
| Psalms | 55:9* · 69:2* |
| Matthew | 14:30 · 18:6 |
Liddell-Scott-Jones
καταποντίζω-ίζω,
throw into the sea, plunge or drown therein, τινα [Refs 5th c.BC+]:—passive, variant in [καταποντίζωισθεὶς ὑπὸ τῆς θαλάσσης 1st c.BC: Diodorus Siculus Historicus 18.20; ἐν τῷ πελάγει NT.Matt.18.6; εἰς τὸ πέλαγος Plutarchus Biographus et Philosophus [{1-2nd c.AD}] “Timoleon” 13 ">NT+2nd c.BC+]; sink, NT.Matt.14.30; of a ship, [Refs 3rd c.BC+]
LSJ Scripture Refs: Matt.18.6 ☩ Matt.14.30