Lexical Definition
δίς dís (dece) twice G:ADV
adverb from δύο
again, twice.
Usage: 4 forms in 17 verses
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| δὶσ | twice | Mark.14.30 • Luke.18.12 • Phil.4.16 • Jude.1.12 |
| δισμυριάδεσ δισμυριάδεσ | twice ten thousand | Rev.9.16 |
| δισ | twice | LXX.Gen.41.32 • LXX.Gen.43.10 • LXX.Lev.12.5 • LXX.Num.20.11 • LXX.Deut.9.13 • LXX.1Sam.18.11 • LXX.1Kgs.11.9 • LXX.2Kgs.6.10 • LXX.Neh.13.20 • LXX.Nah.1.9 |
| δίσ | twice | Mark.14.72 • 1Thess.2.18 |
Abbott-Smith
δίς adv.,
twice: Mk 14:30, 72; δ. τ. σαββάτου, Lk 18:12; καὶ ἅπαξ κ. δ., Phl 4:16, I Th 2:18; δ. ἀποθανόντα, Ju 12 (v. Mayor, ICC, in l.); δ. μυριάδες, Re 9:16.†
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Mark | 14:30 · 14:72 |
| Luke | 18:12 |
| Philippians | 4:16 |
| 1 Thessalonians | 2:18 |
| Jude | 1:12 |
| Revelation | 9:16 |
Liddell-Scott-Jones
δίς [ῐ],
adverb twice, doubly, with Nouns, δ. τόσσον twice as much, [Refs 8th c.BC+]twice over, [Refs 5th c.BC+] = son and grandson of N., [Refs]; Αὐρήλιος Αὐξάνων δ. [Refs]; Αὐρ. Δοῦ[ρ]λος δ. [Refs] —In compounds δι-, but δισ- in δισμύριοι, δισχίλιοι, δισθανής, δίσαβος, δισάρπαγος, δίσευνος, etc. (Cf. Sanskrit dvis 'twice', Latin bis.)