Lexical Definition
בַּעַל חָנָן Baʻal Chânân (bah'-al khaw-nawn') Baal-hanan N:N-M-P
from בַּעַל and חָנַן; possessor of grace
Baal-hanan.
- § Baal-hanan = "Baal is gracious"
- Baal-Chanan, the name of an Edomite, also of an Israelite
1) an early king of Edom
2) one of David's officers, a Gederite, who had the superintendence of his olive and sycamore plantations
Usage: 3 forms in 5 verses
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| Βαλλεννών | Baal-hanan | LXX.1Chr.1.49 |
| Baal-hanan died | LXX.1Chr.1.50 | |
| Βαλενών | Baal-hanan | LXX.Gen.36.38 • LXX.Gen.36.39 |
| Βαλαανάν | Baal-hanan | LXX.1Chr.27.28 |
Brown-Driver-Briggs
בַּ֫עַל חָנָן proper name, masculine (Baal is gracious, compare Phoenician חנבעל & (in Assyrian) Baal—anunu)
1. king of Edom Gen 36:38; Gen 36:39; 1Chr 1:49; 1Chr 1:50.
2. a Gederite 1Chr 27:28.
Brown-Driver-Briggs References
| Book | Refs |
|---|---|
| Genesis | 36:38 · 36:39 |
| 1 Chronicles | 1:49 · 1:50 · 27:28 |