Lexical Definition

‎מִמְשָׁק‎ mimshâq (mim-shawk') possession H:N-M
from the same as ‎מֶשֶׁק‎

breeding.

1) possession, place possessed

Usage: 1 form in 1 verse
Form Translated As     In Verse(s)
מִמְשַׁ֥ק a place possessed of Zeph.2.9

Brown-Driver-Briggs

[‎מִמְשָׁק‎] noun [masculine] possession (? so RV), perhaps better place of possession, place possessed by; only construct ‎מִמְשַׁק חָרוּל‎ Zeph 2:9 a place possessed by chickpeas (> AV breeding of nettles), ᵐ5 Δαηασκος. Word very dubious (We GASm); text probably corrupt; SchwZAW x. 1890, 188 conjecture meaning place of growth; Gr (so Now) proposes ‎קִמּוֺשׂ‎, or ‎קִמְּשׂנִים‎. ‎מַשָּׁק‎ see ‎שׁקק‎. ‎מַשְׁקֶה‎ see ‎שׁקה‎. ‎מִשְׁקוֺל‎, ‎מִשְׁקָל‎, ‎מִשְׁקֶ֫לֶת‎, ‎מִשְׁקֹ֫לֶת‎ see ‎שׁקל‎. ‎מַשְׁקוֺף‎ see ‎שׁקף‎. [‎מִשְׁקָע‎] see ‎שׁקע‎. ‎מִשְׁרָה‎ see ‎שׁרה‎. ‎מֵשָׁרִים‎ see ‎מֵישָׁרִים‎ below ‎ישׁר‎.

Brown-Driver-Briggs References

Book Refs
Zephaniah 2:9