Lexical Definition
Καϊνάν Kaïnán (kah-ee-nan') Cainan N:N-M-P
of Hebrew origin (קֵינָן)
Cainan.
- Cainan (i.e. Kenan), the name of two patriarchs
Usage: 2 forms in 15 verses
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| Καϊναν | Cainan | LXX.Gen.5.9 • LXX.Gen.5.10 • LXX.Gen.11.13 |
| Cainan lived | LXX.Gen.5.12 • LXX.Gen.5.13 • LXX.Gen.11.13 | |
| of Cainan | LXX.Gen.5.14 | |
| Καϊνάν | Cainan | LXX.Gen.10.22 • LXX.Gen.10.24 • LXX.Gen.10.24 • LXX.Gen.11.12 • LXX.1Chr.1.18 • LXX.1Chr.1.18 |
| Cainan lived | LXX.Gen.11.13 | |
| Kenan | LXX.1Chr.1.2 |
Abbott-Smith
Καινάμ (T, Καϊ-; Rec. Καϊνάν), ό, indecl. (Heb. קֵינָן),
Cainam, Cainan;
1. son of Enos (Ge 5:9): Lk 3:37.
2. Son of Arphaxad (Ge 10:24(LXX): Lk 3:36.†
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Genesis | 5:9 · 10:24 |
| Luke | 3:36 · 3:37 |