Lexical Definition
Σαλαθιήλ Salathiḗl (sal-ath-ee-ale') Shealtiel N:N-M-P
of Hebrew origin (שְׁאַלְתִּיאֵל)
Salathiel.
- Salathiel (i.e. Shealtiel), an Israelite
Usage: 1 form in 1 verse
| Form | Translated As | In Verse(s) |
|---|---|---|
| Σαλαθιὴλ | of Shealtiel | Luke.3.27 |
Abbott-Smith
Σαλαθιήλ, ὁ
indecl. (Heb. שְׁאַלְתִּיאֵל),
Salathiel: Mt 1:12, Lk 3:27.†
Abbott-Smith References
| Book | Refs |
|---|---|
| Matthew | 1:12 |
| Luke | 3:27 |